1 maja moja noga stanęła na krakowskiej ziemi. Jaki był tego powód?
Nie co innego jak koncert Armii. Pomyślalam sobie, że co jak co, ale
opuścic koncert, który się zapowiadał rewelacyjnie, to nie w moim
stylu. Udało mi się "na stopa" dojechać do pięknego Krakowa razem
z grupą moich znajomych, a na miejscu można było spotkać jeszcze kilku
innych znajomych i ruszyliśmy na koncercik.
Miał się zacząć o 18.00, ale tradycyjnie się opóźnił (ja się już do
tego przyzwyczaiłam). Zdziwiła mnie bardzo słaba frekwencja. Jak
weszliśmy na salę okazało się, że większość ludzi siedzi sobie
spokojnie na krzesełkach z tyłu, a pod barierkami było zupełnie
pusto. To było troche niepodobne do koncertów Armii, ale cóż. Wkrótce
na scenie pojawili się długo oczekiwani muzycy (nie będę wymieniać, bo
wszyscy chyba wiedzą o kogo chodzi). Pod sceną zrobiło się trochę
ciaśniej, ale nie jak w imadle. Koncert rozpoczął się ... Mocno
zawrzało. Na to długo czekałam. Aż trudno mi opisać co się
działo. Jeden numer za drugim brzmiały jak armia milionowego wojska
polskiego ruszającego do boju. Zrobiła się cudowna ściana dźwięku
(naglośnienie było rewelka) i z tej ściany wydobywały się kawałki z
płyt: Armia, Legenda, Triodante, Duch, Droga (chyba wszystkie
wymieniłam). Niektóre kawałki były zagrane jakby mocniej (z metalowym
zabarwieniem - hm... miodzio), inne z kolei lżej - zagrane przez
Budzego na akustyku (który mu później ktoś zakosił... LUDZIE
ODDAJCIE!!!). Muza była po prostu total. Pod sceną nie za dużo
publiki. Można było się spokojnie przemieszczać od barierek do
kociołka. Przyznam, że to mi się bardzo podobało. Choć z drugiej strony
tak mala liczba "armiofanów" nie była w stanie zaryczeć tak jak
powinna (chodzi mi o ilość decybeli przy wydawaniu odgłosów publiki):
oo oo... Ale to nie umniejszało temu koncertowi, który wartało by
wpisać na listę najlepszych koncertów A.D. 2000. Co ciekawe, jak
rozmawiałam z kilkoma ludźmi, to uważali podobnie jak ja.
Na koniec chciałam jeszcze napisać, że nie mogę się doczekać do
kocertówki (ma już być na Song of Songs w Toruniu - tzn. 1
lipca). Po drugie: niech żałują wszyscy, którzy nie przyjechali na
koncert do Krakowa. Po trzecie: miło było się spotkać na żywo z ludźmi
znanymi dotąd tylko przez internet. I na koniec chciałam jeszcze
dodać, że byłam jeszcze na koncercie Armii w Warszawie na terenie AWF
(7.V) i choć też się cudownie bawiłam, to jednak to nie było to samo, co
w Krakowie. Moim zdaniem koncerty Armii są dużo lepsze w klubach, a
nie na powietrzu (w przeciwieństwie do koncertów 2Tm2,3) - chyba
warto o tym pomyśleć organizując koncert.
Pozdrawiam Armię i fanów!
Dnia 1 maja miałem niewątpliwą przyjemność uczestniczyć w koncercie
grupy Armia w Krakowie. Skład i repertuar były chyba takie same jak
na wystepach w Poznaniu i Katowicach, dlatego ciężko jest o tym
występie powiedzieć coś nowego, oprócz tego, że był niezapomnianym
przeżyciem. Zespół rozpoczął występ od covera "Nie Dotykając Ziemi",
który przeszedł po kilkudziesięciu sekundach w "Wyludniacza". Grupa
zagrała też największe stare hity, np. Niezwyciężonego, Aguirre,
wywołujące wśród publiczności prawdziwe szaleństwo. Ogromne wrażenie
zrobił też "Jezus Chrystus Jest Panem" zagrany z niesamowitym czadem.
Koncert trwał ok. 2,5 godziny. Dowodem na to, że grupa ma nowych
fanów, byla gromadka kilkuletnich dzieci, także bawiących się na
koncercie. Niespodzianką było też wykonanie akustyczne kilku utworów,
kiedy to Budzy grał na gitarze.
